Isang Punong Lason ni William Blake


Nagalit ako sa aking kaibigan:
Sinabi ko aking puot, aking puot ay na wakasan.
Nagalit ako sa aking kaaway:
Hindi ko ito sinabi, aking puot ay lumaki.

At diniligan ko itong takot,
Gabi at umaga gamit aking mga luha;
At tinago ko ito gamit ang mga ngiti,
At mga salitang mapagkunwari.

At araw gabi itong lumaki,
Hangang namunga ito ng mansanas.
At aking kaaway ito’y napansin,
At nalaman nya agad ito’y akin.

At pinasok nya ang aking hardin
Kung kailan tinatago ng gabi ang puno;
Sa umaga tumaba aking puso
Nang makita syang nakahandusay sa ilalim ng puno.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s