Sonnet II : Hindi nagdadala ng ginhawa ang panahon ni Edna St. Vincent Millay


Hindi nagdadala ng ginhawa ang panahon: mali
Kayo na nagsabi na mababawasan ng oras ang hapdi!
Hinahanap ko sya sa pag-iyak ng ulan;
Gusto ko sya sa pag-atras ng alon;
Lumang nyebe ay natunaw na sa bawat gilid ng bundok;
At ang mga dahon noon ay nasunog at naging usok na;
Pero ang pait ng pag-ibig nang nakaraang taon ay naiwan
Nakatambak sa aking puso, at sa aking isipan.
Daan-daan ang mga lugar na takot akong
Puntahan – nandoon kasi ang kanyang alaala.
Laking tuwa ko nang mapadpad ako sa isang
Lugar na di pa nya naapakan, o nakita man lang.
Sabi ko, “Sa wakas, wala syang alaala dito!”
At ako’y na peste, nang sya nama’y naalala ko.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s