Sayaw


Parang kagabi lang—
Tinitigan kita, “Totoo na ba to?”
“Oo nga sabi,” tuwama ka
Hinila kita sa gitna ng silid
“Sumayaw tayo…”
sa tugtog na tayo lang
nakakarinig.
Pinalibutan tayo ng mga
nagtatakang mga mata
“Nakakahiya…” kaba sa tinig mo
“Pabayaan mo sila,
atin ang sayaw na ito.”
Di bale na kung kaliwa
o kanang paa ang ihahakbang
basta’t magkahawak mga kamay
natin.
“Sana hindi tayo mapagod
at makalimutan ng araw sumikat.”
Kaba sa pagtawa mo, “Pero…”
Hindi ako nakinig
—nang sinabi mong, “Marami pang pwedeng mangyari.”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s