minsan kong minahal ang gabi


Iilan lang ang nakakaalam pero
minsan kong minahal ang gabi.
Hindi ko maalala kung kalian
o paano nagsimula, basta’t
nakita ko lang ang aking
sarili na nakikipaglaro sa mga
bituin; marami at puno ng pangako.
Wala na akong hiniling kundi
ang kanyang malalamig na yakap.
Hindi ko namalayan na naabot ko
na ang hanganan ng kanyang kalawakan,
sumuko na sya sa mga sinag ng araw.
Hinanap ko ang gabi pero matibay
ang tanghali, sabi ng hapon
sa akin, dito ka nararapat; sa gising na mundo.
Lumabas nga araw, pero hindi
parin nya pala ako iniwan, sya ay
nasa bawat bagay, kabilang na ako;
mga anino.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s