Sonnet 141 ni William Shakespeare


Sa totoo lang, hinding hindi ako magkakagusto sayo,
Sa simpleng dahilan na ang tanging nakikita ko’y problema;
Pero aking puso ay mahal ang natataw ng mga mata ko,
Kahit na ang anyo mo ay di kanais-nais tila ito’y natutuwa pa.
Nahihirapan na nga ako sa pakikinig lang sa boses mo,
Ayokong mahawakan mo, hindi ka naman maganda,
Hindi mahinhin, pag nandyan ka kumukulo aking dugo
Ang laki ng kamalasan ko kapag makasama kang mag-isa.
Pero hindi yata kaya ng aking imahenasyon o ng talino
Na pigilan ang pusong baliw na pagsilbihan ka,
Babaeng kayang burahin ang kalahati ng aking pagkatao,
Para maging alipin sa mga nais ng pusong mong marangya.
Sa tingin ko ako ay pinalad dahil lang sa aking kasawian,
Na lalo kitang minamahal habang ako’y iyong sinasaktan.

Halaw kay William Shakespeare

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s