isang tulang hindi mabigyan ng pamagat


Bago matulog, naisip ko na hindi mo nasabi
Kung kamusta yung tulang binigay ko sayo

Kasi pareho tayong nagmamadali ng oras na yon.
Siguro malakas ang tawa mo nang ikinumpara

Kita sa isang pananda, wala ka namang ginawa
Kundi ngitian ako kapag nagkakasalubong tayo.

Ngayon “Tampuhan” na lang ni Juan Luna
Ay nakikita ko sa mga mukha natin.

Ikaw ay parang isang bituin na may perpektong
Lugar sa langit na hindi kayang baguhin ni sino man,

o isang tulang hindi mabigyan ng pamagat

Kahit ng isang makata. Ang panahon na ikaw ay
Maikakahon ay ang panahon kung kailan ako’y

Lalaya at mauunawan ang tunay na dahilan paano
Ka naging pananda:babaeng mahal ang kanyang kalayaan.

Mas malakas malamang ang tawa mo ngayon kapag
Naaalala ang hapon na yon at hindi ito hihina

Kahit magugunaw na ang mundo bukas o
kahit kaarawan mo ngayong gabi.


photo credits:http://en.wikipedia.org/wiki/File:Tampuhan_by_Juan_Luna.jpg

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s