Dinamiko ng Panitikan


Mahal, magunaw man ang mundo
binabasa mo pa rin ang
napili mong libro,
tila wala ng lugar ang
mga biro ko na
naririnig ng buong klase
sa nilikha mong uniberso.

Mas nakakabihag ang iyong mga mata
kapag may inaatupag, sa wakas
hindi mo malalaman na hindi ko tinigilan
ang pagnakaw ng panandaliang tingin.

Habang inaaliw mo ang sarili sa libro
saka dumating sa akin ang dinamiko
ng panitikan, ilang daangtaon nang
pinag-iisipan ng mga pilosopo:

Magugunaw ang tao sa kapayakan ng
mundo; ang bato ay hindi pwedeng
bato lamang. Dapat maging luha ng
isang diwatang nagluluksa
hangang nabuo ang kalawakan.
Kailangan ang mga mito at bugtong
para manatiling matino ang mga tao,

kaya iingatan ko parin ang ating
kwento kahit gaano man pait,
pagkat sa araw na ito’y aking kalimutan
tila magiging malinis na ang hangin
pero wala nang makakadaan sa aking dibdib.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s