Dagli 001


Naging interesante lang ang pananatili ko sa Miag-ao noon makilala ko si Emily. Taga-Miag-ao at Psychology ang kinukuha. May ilang buwan din kaming nagkasama sa cheering. Gabi-gabing practice hanggang alas-dies. Akala ko hindi ako makakaahon sa gawain sa college. Langhiya ang dami ko pa lang bakanteng oras. Isang hapon, napadpad ako sa Brgy. H. Ang baranggay pagkatapos ng tulay. Pauwi na sana ako. Mga alas kwatro. Naglalakad ako papuntang highway para mag-abang ng traysikel pabalik sa dorm. Nakasalubong ko si Emily na nakapambahay. Litong-lito. Hindi nakapaniwala sa daan ako. Tinanong ako anong ginagawa ko doon. Sabi ko may pinuntahan na kamag-anak. Ganon ba, sabi nya. Aalis na ako nang niyaya nya akong pumunta sa tulay. Oo, sa tulay. Sabi ko bakit. Wala. Nakapunta ka na ba doon? Hindi pa. Maliit lang ang tulay. Dalawang lanes at may daanan ang mga tao sa gilid. Masikip. Kinakabahan nga ako minsan kasi sabay-sabay dumadaan ang mga jeepney, bus, truck, at traysikel dito. May bakal na pondasyon ang tulay. Sa kaliwa nito, makikita ang mga bundok sa isang magandang eksena. Nakakabalisa tuwing sa jeepney ako, dadaan dito, at ilang segundo lang tapos na ang tanawin na to. Sa susunod naman na byahe. Nakakamangha pero hindi naman yung high na high. Maya’t maya may dumadaan at siempre nakaharang kami sa daanan ng mga tao. Sabi ko ano ginagawa natin dito. Wala, sabi nya. Masdan mo ang ilog. Tumingin ako sa ilalim at medyo natutuyo ito. Maraming bato. Sa sobrang tuyo ng ilog, may mga matataas na damong tumutubo sa gilid nito. Sabi ko ano ngayon. Wala. Sumagi na ba sa isip mong tumalon sa mga tulad nito. Lintik. Medyo kinakabahan ako. Bakit? Wala lang, sabi nya. Ano kaya pakiramdam ng hangin ilang sandali bago ka mamatay. Ewan. Kung gusto mo, payo ko, mag zipline ka o bungee jumping. Thrill lang pala hanap mo. Gago iba yan. Sinasadya mo yan eh. Ginastosan mo pa. Gusto ko yung hangin na namararamdaman ng taong sumuko na sa buhay. Tinignan ko lang sya. Paano kaya, tuloy nya, habang nahuhulog ka, biglang nagbago ang isip mo. Ewan sabi ko. Walang kwenta, sabi ko, bakit mo ba ako dinala dito. Sumama ka naman sabi nya.

2 thoughts on “Dagli 001

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s