The Strangers (Lawrence Fajardo, 2012)


Maraming mahahalaga at importante punto ang The Stangers, sa kasamaang palad malamang malalaktawan ang mga ito dahil sa kahinaan nito sa formal na antas. Kwento ng isang burgis na pamilya na mukhang magbabakasyon para ipagdiwang ang 18th birthday ng kambal, si Dolfo (Enrique Gil) at Pat (Julia Montes). Sa tradisyon ng mga cliche, babyahe sila sa isang di pamilyar na lugar, maaaksidente (may nasagasaan sila), at ang hudyat para sa tunay na kababalaghan ay kung masiraan sila at ma-stranded sa gitna ng kawalan. Pati mga tauhan na palaging present sa ibang horror movies, nandito din. Yung driver na walang magawa sa saksakyan at ang kasambahay na masyadong superstitious (may ‘taming’ pa galing Capiz! Salamat sa dyos wala syang Bisaya o Ilonggo na tono). Ang una mong mapapansin sa kwento ay ang misteryosong karakter ni Enchong, isang dating biktima ng aswang at naging cazadores a la Blade. May tumulong din sa mga bida, mga taga-baryo na hindi mo agad pagtitiwalan. Ang sunod na mangyayari siempre ay isa-isa silang mamamatay. Pero bakit mo pa rin kailangan taposin ang pelikula? Dahil ang mga totoong aswang ay hindi yung mga tagabaryo kundi ang mga dayo mismo. Kaya mo yun? Binaliktad ang aswang-narrative convention ng 180 degrees. Ikaw na bahala kung ano ang metaphor ng ‘the stangers’, mapa land grabbing man, extra judicial killings, or militarization. Sayang at madali itong miss dahil sa loopholes ng plot. Mukhang palpak na horror flick lang ang The Strangers na medyo namanol sa special effects pero naniniwala akong mas marami pa itong sinasabi.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s