Tatlong araw bago


Tatlong araw bago
ang pagtatapos
tinanong ko ang
nag-iisa kong
kasama sa kurso kung
ano pa problema,
“Ayos na barong mo? Yung long-sleeves
para sa baccalaureate?
Pwede kitang
pahiramin.”
Diretso nya akong
sinagot, “Wala pa nga.
Kaya hindi na
ako pupunta. Nabigay ko na ang liham
kanina.” Biglang nawala
ang mga eksenang paulit-ulit
na pinapatugtog sa kamalayan,
binubuo ng mga iyakan,
pagkuha ng mga litrato,
at pag-usal ng mga pangungusap tulad
ng ‘sa wakas’,
‘natapos din’,
at ‘ang bilis ng panahon’.

Paparatangan ko sana syang
KJ, o papagalitan bakit
hindi nya sinabi agad
Pero naisip ko, magkano
ba ang sablay? (950 sa hindi nakakaalam)
ang pamasahe papunta
sa liblib na pamantasan?
ang presyo ng munting
salo-salo?
Apat na taon naming pinaghirapan
ang pag-aaral, pero sobra-sobra
pa ang kanyang ginapang.

Habang ako’y nanlulumo,
saka nya dinugtungan,
“Uy, biro lang! Salamat sa
mga mabubuting tao,
may magagamit din
akong barong at sablay…
hahaha,
pero wala pa akong long-sleeves.
Pahiram naman.”
“Gago ka,” mangiyak-iyak
na ako, “punta ka lang sa bahay,
Pili ka doon.”
“Sige, bukas. Mga alas-onse, para
doon na rin ako magtanghalian.
hahaha.”
Huminga ako ng malalim,
salamat at
wala nang problema.

Wala nang problema?
hahaha

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s