Dawn of Darkness by Ngũgĩ wa Thiong’o


I know, I know,

It threatens the common gestures of human bonding

The handshake,

The hug

The shoulders we give each other to cry on

The Neighborliness we take for granted

So much that we often beat our breasts

Crowing about rugged individualism,

Disdaining nature, pissing poison on it even, while

Claiming that property has all the legal rights of personhood

Murmuring gratitude for our shares in the gods of capital.

Oh how now I wish I could write poetry in English,

Or any and every language you speak

So I can share with you, words  that

Wanjikũ, my Gĩkũyũ mother, used to tell me:

Gũtirĩ ũtukũ ũtakĩa:

No night is so Dark that,

It will not end in Dawn,

Or simply put,

Every night ends with dawn.

Gũtirĩ ũtukũ ũtakĩa.

This darkness too will pass away

We shall meet again and again

And talk about Darkness and Dawn

Sing and laugh maybe even hug

Nature and nurture locked in a green embrace

Celebrating every pulsation of a common being

Rediscovered and cherished for real

In the light of the Darkness and the new Dawn.

 

Liwayway ng Kadiliman

Alam ko, alam ko,

Banta ito sa mga karaniwang pagpapahayag ng pakikisama

Ang kamayan,

Ang yakap

Ang mga balikat na inaalok natin para sa pagluha

Ang Pagkakapwa na ‘di pinaghahalagahan

Na kadalasan tayo’y naghihimutok

Pumuputak tungkol sa pagkagahaman,

Pag-alipusta sa kalikasan, pagtapon ng lason dito, habang

Ginigiit na ang pag-aari ay mayroong karapatang legal ng pagkatao

Binubulog ang pasasalamat para sa ating parte sa mga diyos ng kapital.

O inaasam kong makapagsulat ng tula sa Ingles,

O sa kahit ano at lahat ng wikang sinasambit mo

Para maibahagi ko sa iyo, mga salitang

Mula kay Wanjikũ, aking inang Gĩkũyũ, na sinasabi sakin dati

Gũtirĩ ũtukũ ũtakĩa:

Walang gabing napakadilim,

Na ito’y hindi magwawakas sa bukang-liwayway,

O sa madaling salita,

Bawat gabi ay natatapos sa pagsikat ng araw.

Gũtirĩ ũtukũ ũtakĩa.

Ang kadilimang ito ay lilisan din

Magkikita tayo muli’t muli

At pag-uusapan ang Kadaliman at Agaw-liwanag

Aawit at tatawa baka magyakapan

Kalikasan at Kalinga sa isang mahigpit na yapos

Pinagdiriwang ang bawat pintig ng katauhan na

Muling natuklasan at tapat nang tinatangi

Sa liwanag ng Kadiliman at sa bagong Liwayway

 

ngugi

Imahe at ang tula ay naunang lumabas sa Brittle Paper dito. Inatalakay ang mga impluwensya ni Ngugi wa Thiong’o dito.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s